(3788)

வாழ்தல்கண்டீர் குணமிதந்தோ மாயவண்டிபரலி

போழ்துபோகவுள்ளநிற்கும் புன்மையிலாதவர்க்கு

வாழ்துணையா வடமதுரைப்பிறந்தவன் வண்புகழே

வீழ்துணையாப்போமிதனில் யாதுமில்லைமிக்கதே.

 

பதவுரை

வாழ்தல் இது குணம் கண்டீர்

வாழுகிறவி அவன்றோ எல்லார்க்கும் குணமாவது

அந்தோ

வாழும் வகையறியாதபடி எண்

மாயவன் அடி பாவி

ஸர்வேச்வரனுடைய திருவடிகளை துதித்து (பகவத்குணு நுபவம் பண்ணி)

போழ்துபோ

காலசேஷபம்பண்ண வேறுமென்று

உள்ளகிற்கும்

நினைக்கவல்லவர்களான

புன்மை இல்லாவர்கக்கு

உத்தமாதிகாரிகளுக்கு

வாழ்துணை ஆ

வாழ்ச்சிக்த துணையாவதற்காக

வடமதுரை பிறந்தவன்

வடமதுரையிலே வந்து பிறந்த கண்ணனுடைய

வண் புகழே

திக்குணங்களையே

வீழ்துணை ஆ போம் இதனில்

ஆசைப்படுந் துணையாகக் கொண்டு நடப்பதிற்காட்டிலும்

மிக்கது யாதும் இல்லை

மேற்பட்ட வாழ்வு யாதொன்றுமில்லை.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***– கண்ணபிரான் திருவவதாரம் செய்தது எதற்காக? என்றொரு கேள்வி பிறப்பதுண்டு ; பகவத் கீதையில் சுபரித்ராணுய ஸாதூநாம் விநாசாய சதுஷ்க்ருதாம், தர்ம ஸம்ஸ்தாபநார்த்தாய ஸம்பவாமி யுகேயுகே என்று அவன்தாநே பணித்திருப்பதைக் கொண்டு அக்கேள்விக்கு விடை கூறுவதுண்டு.  சிஷ்டரக்ஷணமோ துஷ்டசிக்ஷணமோ தர்மஸ்தாபனமோ இலை ஸங்கல்பமாத்ரத்தாலே ஸாத்யமாகாதோ? இவற்றுக்காக நேரில் வந்து பிறக்க வேணுமோவென்று கேட்பதுண்டு;  துஷ்ட நிரஸனம் ஒருகால் ஸங்கல்ப ஸாத்யமானாலும் ஸாதுபரித்ராணம் ஸங்கல்பத்தினால் ஸாத்யமாகாதென்றும், நேரே வந்து அவதரித்தே அது செய்யத்தக்கது என்றும் அந்தரதிகாண ஸ்ரீபாஷ்யத்தில் ஸ்வாமி யருளிச் செய்துள்ளார்.  அதற்கு மூலமாக அருளிச் செயல்கள் பலவுண்டு;  அவற்றுள் இந்தப் பாசுரமுமொன்று–  அதற்கு மூலமாக அருளிச் செயல்கள் பலவுண்டு;  அவற்றுள் இந்தப் பாசுரமுமொன்று.  இதில் மூன்றாமடியில் "வடமதுரைப் பிறந்தவன்" என்று ப்ரஸ்தாவிக்கப்படுகிற அவதாரத்திற்கு ப்ரயோஜனம் கூறுவது முற்பகுதி.  "மாயவனடிபரவிப் போழ்து போகவுள்ளகிற்கும் புன்மையிலாதவர்க்கு வாழ்துணையா" என்பது அவதாரஹேது சொல்லுகிறபடி.  இவ்வாழ்வார் தாமே பெரிய திருவந்தாதியில் கார்கலந்த மேனியான கைகலந்த வாழியான் பார்கலந்த வல்லயிற்றான் பாம்பணையான் சீர்கலந்த சொல் நினைந்து போக்காரேல் சூழ்வினையயினாழ் துயரை, என்னினைந்து போக்கு வரிப்போது" என்றார். பகவத் குணங்கள் மலிந்திருக்கப்பெற்ற ஸ்ரீராமாயண ஸ்ரீபாகவ தாதிகளைக் கொண்டு போது போக்க முடியுமே தவிர மற்ற எதனாலும் போதுபோக்க முடியாதென்றார் ஆழ்வார் தம்மியல்வுகொண்டு, அவ்விதமாகப் போதுபோக்க விரும்புமலர்களே "பரித்ராணாய ஸாதுநாம்" என்கிற த்லோகத்தில் சொல்லப்பட்ட ஸாதுக்கள்:  அவர்களைப் பரித்ராணம் செய்வதென்றால் அவர்களுடைய விருப்பத்தைப் பூர்த்தி செய்வதேயாம். எம்பெருமான் திருவலதாரஞ் செய்து தனது திருக்குணங்களைக் காட்டியருளாதொழியில் சீர்கலந்த சொற்கள் தோன்றமாட்டா;  அவை தோன்றவில்லையாகில் அவற்றைக் கொண்டே காலசேஷபம் பண்ணவிருக்கும் ஸாதுங்களின் பரித்ராணம் வித்திக்கமாட்டாது.  ஆகவே, மாயவனடி பரவிப் போழ்து போகவுள்ளகிற்கும் புன்மையிலாதவர்க்கு வாழ் துணையாவதற்கு வடமதுரைப் பிறந்தானாயிற்று. அப்படிப்பட்டவனுடைய திருக்கல்யாண குணங்களையே விரும்பத்தக்க துணையாகப் பற்றும தொழிய வேறொரு நலமுமில்லை யென்றாராயிற்று.

முதலடியில் "வாழ்நல் கண்டீர் குணமிது" என்றவுடனே அந்தோ!  என்றதன் கருத்தை நம்பிள்ளை விவரிக்கிறார் காண்மின்;– "[அந்தோ] கரும்பு தின்னக் கூலி கொடுப்பாரைப் போலே இவர்களை யபேக்ஷிக்க வேண்டுவதே யெனக்கு. வாழ்ச்சி உங்கள் தாயிருக்க இரந்து திரிவேன் நானாவதே!"

மாயவனடிபரவிப் போழ்து போகவுள்ளகிற்பாரான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் உத்தமாதிகாரிகள்; அவர்களை 'உத்தமர்கள்' என்றோ 'சீரியர்கள்' என்றோ நிர்தேசிக்க வேண்டியிருக்க 'புன்மையிலாதவர்க்கு' என்று நிர்தேசிப்பதேன்? புன்மையை ப்ரஸங்கித்து அஃதில்லாமையைச் சொல்லுவானேன்? என்று சங்கை தோன்றும் ; அதற்குப் பரிஹாரமாக பட்டர் அருளிச் செய்வராம் – இந்த மாயவனடி பரவுகையை சூதுசதுரங்கம் போலே காலசேணபமாச்ருகிற புன்மையில்லாதவர்கள்–என்று *தெரிந்தெழுதி வாசித்துங் கேட்டும் வணங்கி வழிபட்டும் பூசித்தும் போக்கினேன் போது* என்ற திருமழிசையாழ்வாரைப் போலே உலகில் எல்லாரும் போதுபோக்குவாரல்லலே ;  சூதாட்டியும் சதுரங்கமாடியும் போதைப்போக்குவார் பலருளரே, ஆச்செய்கைகளினால், ஒருவாறு போதுபோகிற தென்னாமளவேயல்லது அவை ஆலாதரூபமாயிருக்க ப்ரஸந்தியல்லையே. பகவத் குணுந பவத்தையும் அங்ஙனே போதுபோவதற்காகவே கொள்ளுமது புன்மையேயாம்;  யந்முஹீர்த்தம் க்ஷணம் வாபி வா*தேவோ ந சிந்த்யதே, ஸா ஹாநிஸ் தந்மஹச் சித்ரம் ஸா ப்ராந்திஸ் ஸாச விக்ரியா என்றும் "ஏகஸ்மிந்நபி அதிக்ராந்தே முஹீர்த்தே த்யாநவர்ஜிதே, தஸ்யுபிர் முஷிதேநேவ யுக்தமாக்ரந்திதும் ந்ருணும்" என்றுஞ் சொல்லுகிற நிலைமை யுண்டாகி ப்ரஹமாநந்த ரூபமாக குணுநுபவம் நடக்குமதுவே புன்மையிலாமை. இதைத் தெரிவிக்கைக்காகவே இங்கு ஆழ்வார் "புன்மையிலாதவர்க்கு" என்றருளிச் செய்தாரென்ப. வாழ்துணையா என்றது–வாழ்ச்சித் துணையாக என்றபடி, வீழ்துணை–ஸ்ப்ருஹணீயமான ஸஹாயம்.

 

English Translation

A life time spent in worshipping the feet of Krishna is good.  Alas, there could be nothing greater than singing his praise.  The Lord was born in Northern Mathura city to protect us pure-hearted devotees, who desire him alone

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain