(3589)

பேரெயில் சூழ்கடல் தென்னி லங்கை செற்ற பிரான்வந்து வீற்றி ருந்த,

பேரையிற் கேபுக்கென் னெஞ்சம் நாடிப் பேர்த்து வரவெங்கும் காண மாட்டேன்,

ஆரை யினிங் குடையம் தோழி. என்னெஞ்சம் கூவ வல்லாரு மில்லை,

ஆரை யினிக்கொண்டென் சாதிக் கின்றது? என்னெஞ்சம் கண்டது வேகண் டேனே.

 

பதவுரை

பேர் எயில் சூழ்

-

பெரிய மதில்களாலே சூழப்பட்டு

கடல்

-

கடலிடத்தே யுள்ளதான

தென் இலங்கை

-

தென்னிலங்காபுரியை

செற்ற

-

நீறாக்கி யொழித்த

பிரான்

-

எம்பெருமான்

வந்து வீற்றிருந்த

-

வந்து எழுந்தருளியிருக்குமிடமான

பேர் எயிற்கே

-

திருப்பெரெயில் தலத்திற்கே

என் நெஞ்சம்

-

எனது நெஞ்சானது

புக்கு

-

புகுந்து

நாடி

-

அவனைத் தேடி

பேர்த்து எங்கும் வரகாண மாட்டேன்

-

மீண்டு ஒரிடத்திற்கும் வரக்காணேன்:

தோழி –!.

-

வாராய் தோழியே

இனி இங்கு யாரை உடையம்

-

இனி இந்நிலைமையில் யாரைக் துணையாக வுடையோம்?

என் நெஞ்சம் கூவ வல்லாரும் இல்லை

-

(என்னை விட்டுப்போன) எனது நெஞ்சை அழைத்துத் தரவல்லாருமில்லை;

இனி

-

நெஞ்சம் உதவாதே நீயும் தளர்ந்தபின்பு

ஆரை கொண்டு என்சாதிக் கின்றது

-

யாரைத் துணைகொண்டு என்ன பிரயோஜனம் ஸாதிக்கத் தக்கதாயிருக்கின்றது? (ஒன்று மில்லையே.)

(ஆகையாலே)

என் நெஞ்சம் கண்டதுவே கண்டேன்

-

எனது நெஞ்சு கண்ட விஷயத்தையே நானும் கடைப்படித்தேன்.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- (பேரெயில் சூழ்கடல்.) நங்காய்! உனக்கு அவன் பக்கலுள்ள ஆசாபாசம் அளவுகடந்திருந்தாலும் அவனே யெழுந்தருளுமளவும் இங்கேயிருக்க ப்ராப்தமேயல்லது அங்குச் செல்லுகை யுக்தமனறென்று தோழி சொல்ல, அதற்கு விடையிறுக்கிறது இப்பாசுரம். இராவணனைக் கொன்ற விஜயலக்ஷ்மியோடே தென்திருப்பேரையில் யெழுந்தருளியிருக்கிற இருப்பைக் கண்ட நெஞ்சு இன்னமும் மீண்டு வாராது; எனக்கு இங்கொரு துணையுமில்லை. துணையான எனது நெஞ்சை அழைக்க வல்லாருமில்லை; இங்கு ஆரைக்கொண்டு என்ன புருஷார்த்தம் ஸாதிப்பது? இனி என்னெஞ்சு போய்ச் சேர்ந்த தேசத்திலேயே நானும் போய்ச் சேருவதே தகுதி யென்கிறளாயிற்று.

ஈட்டு ஸ்ரீஸூக்தி காண்மின;- “அஹஞ்ச அநுதமிஷயாமி லக்ஷ்மணென்ற கதாம்கதிம் என்ற பெருமாளைச் போல இப்பிராட்டியும் என்னெஞ்சு தரிக்கைக்கு விரகு பார்த்துத் திருப்பேரையிலே புக்கார்ப்போலே நானும் அங்கே புகுமத்தனை யென்கிறாள்” என்று. இராமபிரான் பதினோராயிரமாண்டு இவ்விபூதியிலே யெழுந்தருளியிருந்து பிறகு நித்யவிபூதியேறச் செல்ல நினைத்து முன்னம் இளையபெருமாளைப் பிரித்து பின்னை தம்பி போனவழியே நானும் போகிறனென்று உடனெழுந்தருளினதாக ஸ்ரீராமாயணத்திலுள்ள கதை இங்கே அநுஸந்தேயம்.

தென்னியலங்கை செற்றபிரான் வந்து வீற்றிருந்த என்றது-பெருமாள் விரோதி நிரஸநம் பண்ணின விடாய்தீர இங்கேவந்தார்; அவருடைய விடாய்கெட பார்த்தாரம் பரிஷஸ்ஜே என்றாப்போலே அனைத்து உபசாரங்கள் செய்ய என்னெஞ்சு ஏற்கனவே போயிற்றென்படியாம். இரண்டாமடிக்கு நம்பிள்ளையருளிச்  செய்யுமது பாரீர்;- மீள வொண்ணாத லங்கையிலே புக்க திருவடியும் மீண்டுவந்தான்; அணித்தான இவ்வூரிலே புக்க நெஞ்சு மீண்டுவரக் காண்கிறிலேன். நெஞ்சுங்கூட வாராத பின்பு அவன் வாராமை சொல்ல வேண்டாவிறே.”

எம்பெருமானுக்குத் தூதுவிட வேண்டியதுபோக, தமது நெஞ்சுக்கே தூது விட வேண்டும்படியான நிலைனையுமுண்டு ஆழ்வார்க்கு; திருவிருத்தில் அன்னஞ் செல்வீரு மென்கிற பாட்டிலே என்னெஞ்சினாரைக் கண்டாலென்னைச் சொல்லி.......   இதுவோ தகவென் றிசைமின்களோ என்று நெஞ்சைக் குறித்துத் தூதுவிட்ட படியுமுண்டே; அங்ஙனே இப்போதும் தூதுவிடப்பார்த்து ஆரையினயிங்குடையம் தோழீ இத்யாதி பணித்தபடி.

தூது செல்வார் கிடைத்து நெஞ்சு இங்கு மீண்டுவந்தாலும். எப்பெருமானும் இங்கு வந்து சேர்ந்தாலும், இங்கே ஸாதிக்ககூடிய பயன் என்கொல்? நானுண்டாக வேணுமே; இங்கு வெறுத்தரையான்றோ கிடக்கிறது என்கிறாள் ஈற்றடியின் முற்பகுதியினால். ஆகவேநெஞ்சு போனவழியே நானும் போகப் பார்க்கிறேனென்று தலைக்கட்டினாளாயிற்று.

 

English Translation

Longily, O Sakhis!, my heart enters Tiruppereyil where the Lord resides.  He destroyed the walled city of Lanka girdled by the ocean.  Alas!  I do not see my heart return, now whose company have I? None to call him back either; whose help for doing what, alas! I see only what my heart sees

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain