(2638)

வானோ? மறிகடலோ? மாருதமோ? தீயகமோ?

கானோ? ஒருங் கிற்றும் கண்டிலமால்,- ஆனீன்ற

கன்றுயரத் தாமெறிந்து காயுதிர்த்தார் தாள்பணிந்தோம்,

வன்துயரை யாவா! மருங்கு.

 

பதவுரை

ஆன் ஈன்ற கண்டு

-

பசுவினால் பெறப்பட்ட வத்ஸாஸுரனை

உயர எறிந்து

-

(விளாமரத்தின்) மேலே வீசியெறிந்து

காய் உதிர்த்தார்

-

(அவ்விளாமரத்தின்) காய்களை உதிர்த்த கண்ணபிரானுடைய

தாள்

-

திருவடிகளை

பணிந்தோம்

-

ஆச்ரயித்தோம் (அதன் பிறகு)

வன் துயரை

-

வலிய (நமது) பாவங்களை

மருங்கு கண்டிலம்

-

ஸமீபத்தில் காணோம்;

ஒருங்கிற்று

-

(அப்பாவங்கள்) மறைந்து போனவிடம்

வானோ

-

ஆகாசமோ?

மறி கடலோ

-

மடிந்து மடிந்து அலையெறிகி கடலோ?

மாருரமோ

-

காற்றோ?

தீயகமோ

-

நெருப்போ?

கானோ

-

காடோ?

(இன்னவிடத்தில் மறைந்து போயினவென்று தெரியவில்லை;)

ஆ ஆ ஆல்

-

ஐயோ பாவம்.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- (வானோமறிகடலோ) கீழ்ப்பாட்டில் ‘வைகுந்தம் இனிதன்ற’ என்றுரைத்த ஆழ்வாரை நோக்கிச் சிலர், ‘இவ்வீபூதியில் எவ்வளவுதான் குணாநுபவம் பண்ணினாலும் பிரதீபந்தக்ங்கள் கூடவேயிருக்கிற நிலமாதலால் இவ்வநுபவம் நிலைநிற்கக்கூடியதன்றே; பிரதிபநதகங்களுக்கு அஞ்சியிருக்க வேண்டியதுதானே’ என்று சொல்ல; பகவத் விஷயத்தில் நான் இழிந்தவறே பிரதிபந்தகங்கள் போனவிடம் தெரியவில்லை என்கிறார்.

முள்ளைக்கொண்டே முல்லைக் களைவதுபோல எம்பெருமான் பிரதிபந்தகங்களைத் தொலைப்பதில் மிக்க நிபுணன் என்று காட்டுதற்காகக் கன்றினால் விளவெறிந்த கதையை இங்கு அருளிச்செய்கின்றார்; கம்ஸனாலேவப்பட்ட அசுரர்களில் கபித்தாஸுரன் விளாமரத்தின் வடிவமாய், கண்ணன் தன்கீழ் வரும்பொழுது மேல் விழுந்து கொல்லுவதாக எண்ணிவந்து நிற்க; அதனையறிந்து கிருஷ்ணபகவான், அவ்வாறே தன்னை முட்டிக் கொல்லும்பொருட்டுக் கன்றின்வடிவங்கொண்டு வந்த வத்ஸாஸுரனைப் பின்னிரண்டு கால்களையும் பிடித்து எடுத்துச் சுழற்றி விளாமரத்தின்மேல் எறிய, விளவும் கன்றுமாகிய இருவரும் சிதைந்து தமது அசுரவடிவத்துடனே விழுந்து இறந்தனர் என்பது கன்றுயரவெறிந்து காயுதிர்த்த வரலாறு.

இப்படிப்பட்ட எம்பெருமானுடைய திருவடிகளைப் பணிந்த மாத்திரத்திலே எனது பிரதிபந்தக பாபங்களெனல்லாம் இன்னவிடம் போயினவென்று தெரியாதபடி பாறிப்பறந்து போயின; ஆகாசத்திலே மறைந்து போயினவோ, கடலில் ஒளிந்துபோயினவோ, காற்றில் உருமாய்ந்து போயினவோ, நெருப்பிலே விழுந்து நசித்ததுப் போயினவோ, அன்றி வனவாஸ யாத்திரை சென்றனவோ அறிகின்றிலேன்; அவை என்னருகில் இல்லை- என்றாயிற்று.

மறிகடல்= மறிதலாவது- அலைகள் மடிந்தும் மடிந்து வீசப்பெறுதல். மாருதம்- வடசொல். “ஒருங்கிற்றும்” என்றும் ஓதுவர். கண்டிலம்- தன்மைப்பன்மை யெதிர்மறை வினைமுற்று. ஆல்- அசை; வியப்புக்குறிப்பிடைச் சொல்லுமாம். ஆனீன்றி கன்று= ‘பசுவினால் பிரஸவிக்கப்பட்ட கன்று’ என்று சொல்வதன் கருத்து யாதெனில்; ‘வத்ஸாஸுரன்’ என்று ஒருவன் திடீரென்று ஆகாசத்தின்நின்றும் வந்து குதித்துவிடவில்லை; அவ்விடத்திலுள்ள பசுவின்கன்றானவொன்றின் மேலே வந்து ஆவேசித்தனன் என்பதைக் காட்டுதலாம். காயுதிர்த்தாள் = ஆறாம் வேற்றுமைத் தொகை. ஆவா- ‘ஹா ஹா!’ என்ற வடமொழி அவ்யயங்களிரண்டு சேர்ந்து ஆவாவெனத் திரிந்தது.

 

English Translation

We offered worship at the feet of the Lord who threw a calf against a wood-apple tree and felled its fruits.  Lot all our terrible miseries have left us without a trace.  Wonder where they went? –into the sky, or into the ocean, or into the winds, or into the fire!

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain