(2028)

வேம்பின்புழு வேம்பின்றி யுண்ணாது, அடியேன்

நான்பின்னு முன்சே வடியன்றி நயவேன்,

தேம்பலிளந் திங்கள் சிறைவிடுத்து, ஐவாய்ப்

பாம்பின் அணைப்பள்ளி கொண்டாய் பரஞ்சோதீ.

 

பதவுரை

தேம்பல்

தக்ஷமுனிவனது சாபத்தினாலுண்டான க்ஷயரோகத்தால்) உடல்தேய்ந்து மெலிந்து வருந்துதலையுடைய

இள திங்கள்

பருவம் நிரம்பாத சந்திரன

சிறை விடுத்து

(அந்நோயாகிய) நிறைத்துன்பத்தினின்று விடுவித்து

ஐவாய் பாம்பின் அணை பள்ளி கொண்டாய்

ஐந்து தலையையுடைய ஆதிசேஷனாகிய சயனத்தில் அறிதுயில்கொண்டருள்பவனே!

பரஞ்சோதை

எல்லாவொளிகளினுஞ்சிறந்த ஒளியையுடையவனெ!

வேம்பின் புழு

வேப்பமரத்திலுண்டான புழுவானது

வேமுபு அன்றி உண்ணாது

அம்மரத்தின் இலை முதலியவற்றைச் சுவைபட உண்ணுமேயன்றி வேறொன்றை உண்ணாது

(அதுபோலவெ)

அடியேன் நான்

உனக்கே அடிமைப்பட்டவனான நான்

பின்னும்

நீ வெறுத்தாலும்

உன் சே அடி அன்றி நயவேன்

உனது சிவந்த திருவடிகளை யன்றி வேறொன்றை விரும்பென்.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- கொண்ட கணவன் இனியனவே செய்யினும் இன்னாதனவே செய்யினும் குலமகட்கு அவனையன்றிக் கதியில்லாதாப்போலே, தலைவனான எம்பெருமான் யாது செய்யினும் அடியவனான ஜீவனுக்கு அப்பரமனையன்றிப் புகலிடமில்லை என்பது இப்பரசுரத்தின் தேர்ந்த பொருள். “வேம்பின்புழு வேம்பன்றி யுண்ணாது” என உபமான வாக்கியமும் “அடியேன் நான் பின்னு முன் சேவடியன்றி நயவேன்” என உபமேய வாக்கியமும் தனித்தனி நின்று இடையில் உவமவுருபு பெறாமல் பிம்பபிரதிபிம்ப பாவந் தோற்ற நிற்றலால் எடுத்துக் காட்டுவமையணி.

கீழ் “தொண்டர் தங்கள் சிந்தையுள்ளே முளைத்தெழுந்த தீங்கரும்பு” என்றும் “அமுதம் பொதியின் சகைவ் கரும்பு” என்றும் “கன்னலைக் கரும்பினிடைத் தேறலை” என்றும் ஸர்வரஸனான எம்பெருமானது மிக்க இனிமைக்கும் அவ்வினிமையில் தாம் கொண்டுள்ள ஈடுபாட்டுக்கும் ஏற்பக் கரும்பை உவமைகூறிப் பேந்தவர் அதற்கு மாறாகவும், “இன்சுவைக் கட்டி” எனப்படுகிற அப்பரம்பொருளின் தகுதிக்குப் பொருந்தாத படியும் வேம்பை உவமை கூறியது என்னென்னில்; -யான் உன்னையே விரும்பியிருப்பது நீ மிக இனியனாயிருத்தல்பற்றியே யன்று நீ மிக இன்னாதவனாயிருப்பினும் உன்னையே விரும்பி யிருக்குங் கடப்பாடுடையேன் யான் என்னுங்கருத்து அமைய இங்ஙனங் கூறினரென்க. எம்பெருமானிடத்தில் நமக்குள்ள அடிமையானது, குணங் காரணமாகவன்று; ஸ்வரூப ப்ரயுக்தம் என்று காட்டினபடி.

இப்படி தாம் பரம்பொருளையன்றி வேறுகதி கொள்ளாமிலருத்தலை உறுத்திக் கூறுமிடத்துக் கரும்பன்றியுண்ணாமையை உவமை கூறினால் இத்துனைச் சிறப்பு துமையாமை பற்றி வேம்பின்புழு வேம்பன்றியுண்ணாமையை உவமைக்கூறினார். ஆகவே, இது இழிவுவமைக் குற்றத்தினபாற் படாமையுணாக. “மிகுதலுங் குறைதலுங் தாழ்தலு முயர்தலும்; பான்மாறுபடுதலும் பாகுபாடுடைய” என்ற தண்டியலங்கார சூத்திரத்தாலும் அதன் உரையாலும் உயர்ந்த பொருளை இழிந்த பொருளோடு உவமித்தல் புன்புலவர் புணர்க்குங்கால் சிறப்பின்மை தெரிந்து ஆன்றோரால் குற்றமென்று தள்ளப்படுதலும், அதுவே நன்புலவர் புணர்க்குங்கால் சிறப்புடைமை தெரிந்து ஆன்றோரால் குணமென்று கொள்ளப்படுதலுங் காண்க. இவ்வாறே “நாயனையார் கேண்மை கெழீஇக் கொளல் வேண்டும்” என்றாற் போல நல்லிசைப் புலவர் செய்யுள்களில் வருவன கண்டுகொள்க.

திங்கள் சிறைவிடுத்த வரலாறு வருமாறு:-சந்திரன் தக்ஷமுனிவனது புத்திரிகளாகிய அசுவினி முதலிய இருபத்தேழு நக்ஷத்ரங்களையும் மணஞ்செய்து கொண்டு அவர்களுள் ரோஹிணி யென்பவளிடத்து மிகவும் காதல் கூர்ந்து அவளுடனே எப்பொழுதுங்கூடி வாழ்ந்திருக்க, மற்றை மகளிரின் வருத்தத்தை நோக்கிச் சினங்கொண்ட அம்முனிவன் அவனை ‘க்ஷயமடைவாயாக’ என்று சபிக்க, அச்சாபத்தால் சந்திரன் பதினாறு கலைவடியாகவுள்ள தனது உடல் நாளடைவிற் குறைபலனாகி அங்ஙனம் தனக்கு விரைவில் நேரக்கடவதான அழிவைப் போக்கிக் கொள்ளுவத்றகு வேறு புகலிட மொன்றுங்காணாமல் சிந்தித்து ஸ்ரீரங்க சேஷத்ரத்தை யடைந்து அங்குள்ள நவ தீர்த்தங்களிலொன்றும் கோயிலின் வட புறத்தே யுள்ளதுமான புண்யதீர்த்தத்தில் நீராடி அதன்கரையில் ஒரு புன்னைமரத்தின் நிழலில் இருந்து ஸ்ரீரங்கநாதனைக் குறித்துத் தவஞ்செய்ய, அந்நம்பெருமாள் அவனுக்குப் பிரத்யக்ஷமாகி, மீண்டும் கலைகள் நாள்தோறும் வளர்ந்து வரும்படி அநுக்ரஹித்தனனென்பதாம். அத்திவ்விய தீர்த்தம் இதனால் சந்த்ரபுஷ்காரிணியென்று பெயர் பெற்றது. ஸ்ரீபட்டர் அருளிச் செய்த ஸ்ரீரங்கராஜஸ்தவத்தில் இப்புஷ்காரிணியைப் பற்றின ச்லோகத்தில் “யஸ்யா அப்யாஸதோபரமகமா;ஷணீநாம் சந்த்ரஸ் ஸுதாதீதிதிதாமவாப.” என்றது காண்க. “கோள்வாய் மதியம் நெடியான் விடுத்தாங்கு” (சீவக சிந்தாமணி) எனப் பிறவிடத்தும் திருமால் சந்திரனுக்கு உதவியதாகக் கூறுதல் காண்க. சந்திரன் தர்மகசிபருடைய சாபத்தினால் தனது கலைகள் குறையலுற்றறு வந்து தவஞ்செய்து ஸ்ரீரங்கநாதனது கிருபையினாற் பழையபடி கலைநிரம்பப் பெற்றனனென வரலாறு வழங்குதலுமுண்டு. தேம்பல்-இளைத்தல் தொழிற்பெயர்; தேம்பு-பகுதி; அல்-விகுதி; சிறைவிடுத்துஸ்ரீசிறையாவது காவல்; நிர்ப்பந்தம். இங்குத் துன்பத்துக்கு இலக்கணை.

‘நான்’ என்று மாத்திரஞ் சொன்னால் அஹங்காரமென்கிற யானென்னுஞ் செருக்குத் தோன்றுமென்று ‘அடியேன் நான்’ என்றார். இயற்கையில் கரும்பாயிருக்கிற நீ என் திறத்திலே வேம்பாக ஆனாலும் உன்னவீ நான் விடமாட்டேனென்றது போலவே, இயற்கையில் உனக்கு அடியவனாயிருக்கிற நான் அவ்வடிமை மாறப் பெற்றாலும் உன்னவீ விடமாட்டேனென்பதாக ‘பின்னும்’ என்ற சொல்லுக்குக் கருத்துரைப்பர்சிலர்.

‘தேம்பலிளந்திங்கள் சிறைவிடுத்து ஐவாய்ப் பாம்பினணைப் பள்ளிகொண்டாய்’ என்ற தொடர்  அடுத்த பரசுரத்தில் வருகிற அரங்கநகரப்பனைக் குறித்ததாம். “துண்ட வெண்பிறையின் துயர் தீர்த்தவன் அஞ்சிறைய வண்டு வாழ்பொழில் சூழரங்கநகர் மேயவப்பன்” என்ற திருப்பாணாழ்வார் பரசுரம் இங்கு ஒப்பு நோக்கத்தக்கது. சந்திரனது உட்குறையைப் போக்கின நீ என் மனக்குறையையும் போக்குவாயென்பது ‘தேம்பலிளந்திங்கள் சிறைவிடுத்து’ என்றதன் குறிப்பு.

‘ஐவாய்ப் பாம்பினணைப் பள்ளிகொண்டாய்’ என்றது உன்னை யெப்பொழுதுஞ் சேர்ந்திருக்க விரும்புகின்ற அடியார்க்கு அங்ஙனம் நினது நிரந்தர ஸம்ச்லேஷத்தைத் தந்தருள்வாயென்ற குறிப்பு: திருவனந்தாழ்வானைப்போலே என்னையும் எப்பொழுதும். கீழும் ‘அடையவருளாய் எனக்குன்றனருளே’ என்றார்.

எம்பெருமானது திவ்ய தேஜஸ்ஸில் தாம் ஈடுபட்டமை தோன்ற ‘பரஞ்சோதி!’ என விளிக்கின்றார். பரஞ்சோதி-ஸூரியன் சந்திரன் அக்நி என்னும் முச்சுடர்களின் ஒளியினும் மேம்பட்ட ஒளி.

 

English Translation

O Lord who rid the waning Moon of his misery! O Radiant Lord reclining on the five-hooded snake! Just as a caterpillar growing on the bitter Neem tree still eats only Neem, I seek none other than yourfeet.

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain