(1764)

பிணியவிழ் தாமரை மொட்ட லர்த்தும்பேரரு ளாளர்கொல்? யானறியேன்,

பணியுமென் நெஞ்சமி  தென்கொல் தோழீ பண்டிவர் தம்மையும் கண்டறியோம்

அணிகெழு தாமரை யன்ன கண்ணும் அங்கையும் பங்கய மேனிவானத்து,

அணிகெழு மாமுகி லேயு மொப்பர் அச்சோவொருவரழகியவா.

 

பதவுரை

பிணி அவிழ் தாமரை மொட்டு அலர்த்தும்

-

பாவந்தொலையப் பெற்ற (மஹான்களினுடைய ஹ்ருதய புண்டரீக மென்கிற தாமரை மொக்கை விகஸிப்பிக்கவல்ல

பேரருளாளர் கொல்

-

பேரருளாளப் பெருமானோ இவர்!,

யான் அறியேன்

-

நான் அறிகின்றிலேன்;

தோழீ

-

வாராய் தோழியே!,

என் நெஞ்சம்

-

என்னுடைய நெஞ்சானது

பணியும்

-

தானே வணங்கா நின்றது;

இது என்கொல்

-

இது என்னோ? ;

இவர் தம்மை

-

இவரை

பண்டும் கண்டு அறியோம்

-

முன்னமொருகாலும் பார்த்தில்லை

கண்ணும்

-

இவருடைய (திருக்கண்கள்)

அணி கெழு

-

அழகுமிக்க

தாமரை அன்ன

-

தாமரை போலிருக்கின்றன;

அங்கையும்

-

அங்கைகளும்

பங்கயம்

-

தாமரையே

மேனி

-

திருமேனி விஷயத்தில்

வானத்து அணி கெழுமா முகிலேயும் ஒப்பர்

-

ஆகாசத்திலே அழகு மிக்கெழுந்த காளமேகத்தை ஒத்திருக்கின்றார்;

அச்சோ ஒருவர் அழகிய ஆ-.

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- “பிணியவிழ் தாமரை மொட்டலர்த்தும் பேரருளாளர் கொல்” என்றதை இரண்டு வகையாக நிர்வஹிப்பர்கள்; கட்டு அவிழும்படி தாமரை மொக்கை விகஸிக்கச்செய்யவல்ல பரம க்ருபாளுவான ஆதித்யனோ இவர்! என்பது முதல் நிர்வாஹம்.  இவருடைய தேஜஸ்ஸைப் பார்த்தால் ஸாக்ஷாத் ஸூர்யனோ என்னலாம்படி யிருக்கின்றார் என்கை.  அன்றியே.  ‘பிணி’ என்று வியாதிக்குப் பேராய், வியாதிக்கு மூலமான பாபத்தைச் சொல்லிற்றாகி, பாவம் தொலையப்பெற்ற யோகிகளின் ஹ்ருதய புண்டரீகத்தை வியஸிப்பிக்க வல்ல பரம தயாளுவான எம்பெருமானோ இவர்! என்பது இரண்டாவது நிர்வாஹம்.

தோழீ! இப்பெரியவரைப் பார்த்தவாறே என்பக்கல் ஒரு நினைவின்றியே இருக்கச்செய்தே என்னெஞ்சானது நிற்கின்றது; தோழீ! உன்னை யறியாமல் எனக்கு வருவதொரு நன்மையில்லையே; அப்படியிருந்தும் உன்னையும் என்னையும் அறியாமலே இங்ஙனே ஒரு நன்மையுண்டான விதம் என்னே! இவர் செய்கிற ச்ருங்கார சேஷ்டைகளோ நெடுநாளாக மிகப் பழகினவர் செய்யுமலைபோலே யிருக்கின்றன.  ஆயினும், இதற்கு முன்பு இவரைக் கண்டதாகவும் எனக்கு நினைவில்லை.  உற்று நோக்குகிற திருக்கண்களும் அணைக்க முற்படுகிற திருக்கைகளும் திரளச் செறியப் பூத்த தாமரையெனன்லா யிராநின்றன.  வடிவோ மேகத்தின் என்னலாம்படி யிருக்கின்றது.  லோக விலக்ஷணமான இவரழகுக்கு ஒப்புச் சொல்லலாவதுண்டோ? ஆச்சரியமென்னு மித்தனை – என்றாளாயிற்று

 

English Translation

Was he the benevolent sun risen to open lotus buds?  I do not know.  How strange!  We have never seen or known him before. But my heart instantly worshipped him.  His eyes were like lotus buds, his hands too were like lotuses.  His frame was the hue of the dark rain cloud.  Aho, was he beautiful.

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain