(1223)

பண்ணேர் மொழியாய்ச் சியரஞ்ச வஞ்சப் பகுவாய்க் கழுதுக் கிரங்காது, அவள்தன்

உண்ணா முலைமற் றவளாவி யோடும் உடனே சுவைத்தா நிடம்,ஓங்கு பைந்தாள்

கண்ணார் கரும்பின் கழைதின்று வைகிக் கழுநீரில் மூழ்கிச் செழுநீர்த் தடத்து,

மண்ணேந் திளமேதி கள்வைகு நாங்கூர் மணிமாடக் கோயில் வணங்கென் மனனே.

 

பதவுரை

பண்ணேர் மொழி ஆய்ச்சரியர் அஞ்ச

-

(பண்ணிசையோடொத்த பேச்சையுடையரான இடைச்சிகள் பயப்படும்படியான வடிவுடையவளாய்

வஞ்சம்  பகுவாய் கழுதுக்கு இரங்காது

-

வஞ்சனையையும் பெரிய வாயையு முடையளான (பூதனையென்னும்) பேய்ச்சியினிடத்தில் தான் நோவுபடாமல்

அவள் தன் உண்ணா முலைமற்றவள் ஆவியோடும் உடனே சுவைத்தான் இடம்

-

ஆப்பூதனையினது உண்ணத் தகாத முலைப்பாலை அவளுடைய உயிரோடு கூடவே உறிஞ்சியுண்ட பெருமானுடைய இருப்பிடமாய்

ஓங்கு பைந் தாள் கண் ஆர் கரும்பின் கழை தின்று

-

உயர்ந்து பசுங்கால்களை யுடையனவாய் கணுக்கள் நிரம்பியவான கரும்புத் தடிகளைத் தின்று

ஐவகி

-

நகரமாட்டாமல் அங்கேயே தாமஸித்துக்கடந்து (அதன்பிறகு)

கழு நீரின் செழு நீர் தடத்து மூழ்கி

-

செங்கழுநீர்ப் பூக்களோடு கூடிய அழகிய நீர் நிரம்பிய தடாகத்திலே முழுகி

மண் ஏந்து

-

(கொம்புகளில்) மண்ணைத் தாங்கிக்கொண்டிருக்கிற

இள மேதிகள்

-

இளைய எருமைகள்

வைகும்

-

(கரையேறாது நீரிலேயே) தாமஸித்திருக்கப்பெற்ற

நாங்கூர்

-

திருநாங்கூரிலே

மணிமாடக்கோயில் என் மன்னே! வணங்கு--;

 

ஸ்ரீ காஞ்சி பிரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணங்கராசாரியார் எழுதிய

விளக்க உரை

***- ‘பகுவாய்’ என்ற விசேஷணம் பேய்ச்சிகள் ராகூஷஸத் தன்மைக்கு உரியதாம் கழுது – பேய் (ஓங்கு பைந்தாள் இத்யாதி) வயல்களில் இளைய எருமைகள் கரும்புகளின் தலையாடியை மேய்ந்து, தன்னளவல்லாதபடி மிகவும் தின்கையாலே நகர்ந்து செல்லமாட்டாமல் அவ்விடந் தன்னிலே இடம் வலங்கொண்டு வடாயாறி, பிறகு மெல்ல நடந்து சென்று செங்கழுநீர்க்; குட்டையிலே முழுகி, சேற்றிலே கொம்புகளைக் குத்தி மண்ணுருண்டையைப் பெயர்த்திதெடுத்துத் தாங்கிக் கொண்டு கிளம்பி, பின்னை அடித்துஏறவிடவும் முடியாத அவ்விடத்திலேயே கிடக்கும்படியைக் கூறினவாறு.

இப்பாசுரத்தைப் பிள்ளைவிழுப் பரையரும் ஆப்பானுங்கூடி அநுசந்தித்துப் பொருள் நோக்குங் கால்-மூன்றாமடியில் ஒருமுறை ‘வைகி’ என்று வந்திருக்கிறது; நான்காமடியிலும் ‘வைகு’ என்று வந்திருக்கிறது; ஆவ்ருத்திக்குப் பொருளென்?  என்று ஸந்தேஹித்து பட்டரைப் பணிந்து கேட்க; “அவ்விடத்து எருமைகளின் ஸௌகுமார்யம் விளக்கப்பட்டதாகிறது; முரட்டெருமைகளா யிருந்தால் பதறிப்பதறி நடக்கும்; ஸூகுமாரமான எருமைகளாகையாலே வைகி வைகிக் கிடக்கிறபடி” என்றருளிச் செய்தாராம். வைகுதல் விளம்பித்தல்.

 

English Translation

Then in the yore, the Lord was a child nursed by the fierce ogress Putana with thick-set lips and poison-breasts. The sweet-tongued, soft spoken cowherd-dames were filled with fear when he sucked the deathly breasts unharmed, then also sucked the life out of her. He resides in Nangur where buffalo calves nip the shoots of sugarcane growing tall, enter the lotus pond, then come out smeared with the slush of water tanks. Offer worship in Manimadakkoyil, O Heart!

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain