பத்தாந் திருமொழி

(3990)

முனியே. நான்முக னே.முக்கண் ணப்பா என் பொல்லாக்

கனிவாய்த் தாமரைக் கண் கரு மாணிக்கமே. என்கள்வா

தனியேன் ஆருயிரே. என் தலை மிசையாய் வந்திட்டு

இனிநான் போகலொட் டேன் ஒன்றும் மாயம் செய்யேல் என்னையே

விளக்க உரை

(3991)

மாயம்செய் யேலென்னை உன்திரு மார்வத்து மாலைநங்கை

வாசம்செய் பூங்குழலாள் திருவாணை நின்னாணை கண்டாய்

நேசம்செய்து உன்னோடு என்னை உயிர் வேறின்றி ஒன்றாகவே

கூசம்செய் யாதுகொண் டாயென்னைக் கூவிச்கொள் ளாய்வந்தந்தோ

விளக்க உரை

(3992)

கூவிக்கொள் ளாய்வந்தந் தோ.என் பொல்லாக்கரு மாணிக்கமே

ஆவிக்கோர் பற்றுக்கொம்பு நின்னலால் அறிகின்றி லேன்யான்

மேவித் தொழும்பிரமன் சிவன் இந்திர னாதிக்கெல்லாம்

நாவிக் கமல முதற்கிழங்கே. ளும்பர் அந்ததுவே

விளக்க உரை

(3993)

ளும்ப ரந்தண் பாழேயோ. அதனுள்மிசை நீயேயோ

அம்பர நற்சோதி. அதனுள் பிரமன் அரன் நீ

ளும்பரும் யாதவரும் படைத்த முனிவன் அவன்நீ

எம்பரம் சாதிக்க லுற்றென்னைப் போரவிட் டிட்டாயே

விளக்க உரை

(3994)

போரவிட் டிட்டென்னை நீபுறம் போக்கலுற்றால் பின்னையான்

ஆரைக்கொண் டெத்தையந்தோ. எனதென்பதென் யானென்பதென்

தீர இரும்புண்ட நீரது போலவென் ஆருயிரை

ஆரப் பரு க,எனக்கு ஆராவமுதானாயே

விளக்க உரை

(3995)

எனக்கா ராவமு தாயென தாவியை இன்னுயி ரை

மனக்கா ராமைமன்னி யுண்டிட்டா யினியுண் டொழியாய்

புனக்கா யாநிறத்த புண்டரீ கக்கட்f செங்கனிவாய்

உனக்கேற்கும் கோல மலரிப்பாவைக் கன்பா..என் அன்பேயோ

விளக்க உரை

(3996)

கோல மலரிப்பாவைக் கன்பா கியவென் அன்பேயோ

நீல வரையிரண்டு பி றைகவ்வி நிமிர்ந்த தொப்ப

கோல வராகமொன் றாய்நிலங் கோட்டிடைக் கொண்டேந்தாய்

நீலக் கடல்கடைந் தாயுன்னைப் பெற்றினிப் போக்குவனோ?

விளக்க உரை

(3997)

பெற்றினிப் போக்குவனோ உன்னை என் தனிப்

பேருயிரை உற்ற இருவினையாய் உயிராய்ப் பயனாய் அவையாய்

முற்றவிம் மூவுலகும் பெருந் தூறாய்த் தூற்றில்புக்கு

முற்றக் கரந்தொளித் தாய்.என் முதல்தனி னித்தேயோ

விளக்க உரை

(3998)

முதல்தனி வித்தேயோ. முழுமூ வுலகாதிக் கெல்லாம்

முதல்தனி யுன்னையுன்னை எனைநாள் வந்து கூடுவன்நான்

முதல்தனி அங்குமிங்கும் முழுமுற் றுறுவாழ் பாழாய்

முதல்தனி சூழ்ந் தகன் றாழ்ந்துயர்ந்த முடிவி லீயோ

விளக்க உரை

(3999)

சூழ்ந்தகன் றழ்ந்துயர்ந்த முடிவில் பெரும்பா ழேயோ

சூழ்ந்தத னில்பெரிய பரநன் மலர்ச்சோ தீயோ

சூழ்ந்தத னில்பெரிய சுடர்ஞான வின்ப மேயோ

சூழ்ந்தத னில்பெரிய என்னவா அறச்சூழ்ந் தாயே

விளக்க உரை

(4000)

அவாவறச் சூழரியை அயனை அரனை அலற்றி

அவாவற்று வீடுபெற்ற குருகூர்ச் சடகோபன் சொன்ன

அவாவிலந் தாதிகளால் இவையா யிரமும் முடிந்த

அவாவிலந் தாதியிப் பத்தறிந் தார்பிறந் தாருயர்ந்தே

விளக்க உரை

 
வருகை பதிவு

அறிமுகம்

உள்ளடக்கம்

இணைப்புகள்

Follow us on

எங்களைப் பற்றி
தள அறிமுகம்
அறிவிப்பு
கடிதங்கள்

தொடர்பு
பிரபந்தம்
திவ்ய தேசங்கள்
கதைகள்
கட்டுரைகள்

பக்தி இலக்கியம்
வைணவ இணைய தளங்கள்
வலைப் பூக்கள்


Facebook
Twitter



 
 
Sitemap | Disclaimer
© Dravida Veda | All rights reseved
Web Design - Purple Rain